poniedziałek, 18 stycznia 2021

Najlepsze utwory literackie wszechczasów - lista subiektywna (stan na styczeń 2021)

 

 

10) Mikael Karvajalka - powieść Mika Waltari

9) Omfalos - opowiadanie Teda Chianga

8) Człowiek z Wysokiego Zamku - powieść Philipa K. Dicka

7) Historia Twojego Życia - opowiadanie Teda Chianga

6) Imię Róży - powieść Umberto Eco

5) Kupiec i wrota alchemika (The Merchant and the Alchemist's Gate) - opowiadanie Teda Chianga

4) Droga (The Road) - powieść Cormaca McCarthy'ego

3) Kaftan bezpieczeństwa (The Star Rover) - powieść Jacka Londona

2) Lęk to zawrót głowy od wolności (Anxiety is the Dizziness of Freedom) - opowiadanie Teda Chianga

1) Egipcjanin Sinuhe (The Egyptian) - powieść Mika Waltari

poniedziałek, 30 listopada 2020

Najlepsze utwory przeczytane w 2020

 

 

5. Fiodor Dostojewski, Białe noce - opowiadanie o naiwnej miłości.

4. Lew Tołstoj, Śmierć Iwana Iljicza - opowiadanie o śmierci i podejściu do niej.

3. Anton Czechow, Wujaszek Wania - dramat o tym, że trzeba się cieszyć z tego, co się ma, i na tym budować lepsze życie.

2. Jack London, Kaftan bezpieczeństwa - powieść o sile człowieka w obliczu okrucieństwa.

1. Ted Chiang, Lęk to zawrót głowy od wolności - opowiadanie o lepszych wersjach siebie.

wtorek, 27 października 2020

Lindqvist

 

 

"Pozwól wejść temu, który wejść powinien. Pozwól umrzeć dawnym marzeniom. Pozwól odejść tym, którzy odejść powinni. Nie oczekuj, że zrobią to, co chciałbyś, żeby zrobili." (powieść pt. Wpuść mnie)

"Niekiedy jest zbyt wiele do powiedzenia i wtedy pozostaje milczenie." (powieść pt. Ludzka przystań)

"O ile jakaś uszczypliwość zawsze znajdzie się pod ręką, to słowa, które mogłyby coś naprawić, są znacznie rzadsze." (Ludzka przystań)

niedziela, 18 października 2020

Piękna modlitwa

 

Posłuż się mną Boże jakim jestem


1)

Otwórz Boże teraz moje serce.
Zaakceptowałem to, że urodziłem się jako zwykły człowiek, bez żadnych specjalnych mocy.
Zaakceptowałem to, że Dusza moja inkarnowała teraz bez żadnych nadzwyczajnych mocy.
Boże jeśli wolą Twoją jest otworzyć teraz mnie, moje serce i duszę na pełną obecność Twoich boskich energii, to niech tak się teraz stanie. Boże, dawco wszystkiego, proszę użyj mnie oraz mojej Duszy, zgodnie z wolą Twoją.
Boże, proszę użyj mnie oraz mojej Duszy, takimi jakimi jesteśmy prawdziwie.
Boże, proszę użyj mnie oraz kunsztu i talentów mojej Duszy, wyłącznie dla najwyższego dobra mojego i innych istot.

2)

Boże Stwórczej Mocy Miłości posłuż się teraz mną i moją Duszą abyśmy naprawili razem wszystkie błędy wyrządzone przez Duszę moją i jej wszystkich awatarów.

Posłuż się mną oraz moją Duszą Boże abyśmy zaniechawszy błądzenia i stanąwszy na drodze Światłości podążali zawsze wyznaczoną przez Ciebie jasną drogą boskiego światła.

Przebaczyłem, że tak długo błądziliśmy z Duszą oddalając się od Ciebie Boże i szukając wśród fałszywych wskazówek, podniet, obietnic i bogów fałszywych. Jesteśmy gotowi z Duszą na zmianę i na powrót do Ciebie i do Twojego Światła i boskiej Miłości.

Oferuję Ci Boże Stwórczej Mocy Miłości mnie i moją Duszę. Proszę rozkoduj i skasuj wszystkie krzywdy, błędy popełnione przez moją Duszę i jej awatarów oraz wszystkie nieszczęścia, do których przyczyniła się moja Dusza i jej awatarowie, pomóż nam naprawić wszystkie te krzywdy, które z Duszą wyrządziliśmy i wszystkie popełnione błędy.

Jestem wdzięczny Tobie Boże Nieskończonej Mocy Miłości, za Twoją pomoc i wsparcie. 

Źródło: http://modlitwainnanizwszystkie.pl/artykuly.php?id_artykulu=912 

piątek, 2 października 2020

Moralność dawna a dzisiejsza

 

 

Cytat z 1909 roku, ale jest aktualny również i dziś:

"Pytam was, czy dziś głosi się lepszą moralność niż ta, którą rozpowszechniał Chrystus, Budda, Sokrates, Platon, Konfucjusz i nieznany autor „Mahabharaty”? Wielki Boże! Pięćdziesiąt tysięcy lat temu w naszych pierwotnych rodzinach kobieta była łagodniejsza, a układy rodzinne i społeczne odznaczały się surowszą sprawiedliwością. Muszę przyznać, że ta dawna moralność stała wyżej od moralności dziś praktykowanej. Nie odrzucajcie pospiesznie tej myśli. Zastanówcie się nad wzajemnym wyzyskiem ludzi: pracą młodocianych, korupcją polityczną, fałszowaniem pokarmów i niewolnictwem ubogich dziewcząt. Gdy byłem Synem Gór i Synem Byka nie było czegoś takiego, jak prostytucja. Byliśmy zdrowi. Nie śniło nam się nawet tak głębokie zepsucie. Tak, równie zdrowe są niższe gatunki zwierząt żyjące w obecnych czasach. Trzeba było człowieka z jego wyobraźnią, by wymyślić grzech śmiertelny. Inne istoty nie są zdolne do popełnienia takiego grzechu."
 
Jack London, Kaftan bezpieczeństwa (Kaftan okrucieństwa), 1909.

"Lęk to zawrót głowy od wolności" Teda Chianga - w oryginale

 https://onezero.medium.com/anxiety-is-the-dizziness-of-freedom-b5ab45cae2a5

 

wtorek, 8 września 2020

Temat reinkarnacji w powieści Jacka Londona pt. "Kaftan bezpieczeństwa. Włóczęga wśród gwiazd"


To nietypowa pozycja literacka autora m.in. takich dzieł jak Martin Eden czy Wilk morski. Nietypowa, bo w powszechnej świadomości jest on wiązany z powieścią przygodową, a "Kaftan bezpieczeństwa" to bez wątpienia literatura ambitna. Skupię się jednak na tematyce najbardziej mnie interesującej, czyli reinkarnacji, która szeroko opisana jest w powieści. Główny bohater to Darrel Standing, więzień osadzony w lochach San Quentin, który opowiada nam swoją niesamowitą historię. Poniżej fragment recenzji Migratora ze strony https://www.biblionetka.pl/art.aspx?id=616386 
 
"Podejmując włóczęgę wśród gwiazd, należy się przygotować na całą paletę wrażeń. Gdyby spojrzeć z osobna na poszczególne rozdziały, można by dojść do wniosku, że „Kaftan bezpieczeństwa” stanowi zbiór opowiadań. Wraz z Darrelem Standingiem London zabiera nas w czasy Chrystusa, francuskich muszkieterów, a nawet na bezludną wyspę. Mogłoby się wydawać, że nie jest to podróż, z której chętnie powraca się w więzienne mury. Jednakże w obrębie lochów San Quentin, w pojedynczej celi głównego bohatera, czeka nas prawdziwa intelektualna uczta. I nawet jeśli w poszczególnych rozdziałach odnajdujemy Londona, jakiego znamy z jego utworów przygodowych, to całą powieść cechuje ton refleksji nad życiem. Różnorodność poruszanych motywów, jak na niespełna trzystustronicową powieść, prezentuje się wręcz imponująco: samotność człowieka, miłość mężczyzny do kobiety, życie po życiu, wyższość ducha nad ciałem – to jedynie najważniejsze z nich."